محمدرضا سعادتی

200میلیارد دلار برای تنگه هرمز 2

mohamadmashadi — Sun, 14 Sep 2008 00:03:18 GMT

مسئولان امارات در حال بررسي طرح ساخت كانالي با هزينه دويست ميليارد دلار براي انتقال نفت در مسيري انحرافي از تنگه هرمز هستند.

به گزارش "الف" از تایمز، چاپ لندن، اين كانال که يكصد و دوازده مايل طول خواهد داشت، تانكرهاي نفتي را قادر خواهد ساخت تنگه هرمز را دور بزنند و از مسيري فرعي وارد اقيانوس هند شوند. آبراه جدید قرار است بندر فوجیره را با عبور از کوه‏های حجر به اقیانوس هند متصل کند.

در حال حاضر، انتقال 17 میلیون بشکه نفت معادل چهل درصد از حمل و نقل محموله هاي نفتي جهان از تنگه هرمز صورت مي‏گيرد.

تايمز گزارش داده است که اجرای این پروژه آن گونه که در ابتدا به نظر می‏رسد، آسان نیست چرا که بايد به گونه اي اجرا شود كه تانكرهاي نفتي با وزني بيش از 300 هزار تن بتوانند از اين كانال كه در مناطق كوهستاني دبي احداث مي شوند عبور كنند و وارد اقيانوس هند شوند.

تنگه هرمز از فضا، عکس از ناسا

یک مقام رسمی در این باره به روزنامه داو جونز گفته است که مطالعات متعددی ارایه شده است، اما هنوز این چیز قطعی نیست.

این روزنامه افزود، ايران اين توان را دارد كه انتقال و حمل و نقل حدود هفده ميليون بشكه نفت خام را كه روزانه از طريق تنگه هرمز از خليج فارس به اقيانوس هند صورت مي گيرد متوقف كند.

به نوشته تایمز، ديگر كشورهاي صادر كننده نفت در منطقه از جمله عراق و كويت از اين مسير انحرافي سود خواهند برد زيرا ايران اعلام كرده است در صورتي كه كشورهاي غربي به جمهوري اسلامي ايران حمله كنند اين تنگه را خواهد بست.

سفير اردن به وزارت خارجه ايران فراخوانده شد

mohamadmashadi — Sat, 13 Sep 2008 23:37:18 GMT

وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران روز شنبه در پي انتشار خبري مبني بر حضور معاون رييس مجلس نمايندگان اردن در ميهماني يك گروهك تروريستي در پاريس فرانسه، سفير كشور پادشاهي اردن در تهران را احضار كرد.

به گزارش ايرنا به نقل از اداره كل اطلاعات و مطبوعات وزارت امور خارجه، در جريان اين فراخواني، ضمن درخواست توضيح رسمي مقامات اردن، مراتب اعتراض شديد جمهوري اسلامي ايران به اين اقدام به سفير آن كشور اعلام شد.

بنا بر اين گزارش، جلال احمد المفلح سفير اردن با بيان اين مطلب كه مراتب اعتراض ايران را به اطلاع مقامهاي كشورش خواهد رساند، اظهارداشت: همانگونه كه وزير امور خارجه اردن در ديدار با وزير امور خارجه جمهوري اسلامي ايران در حاشيه اجلاس وزراي خارجه كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد در تهران گفته است موضع رسمي امان در قبال گروهكهاي تروريستي عدم به رسميت شناختن آنها است و اردن از سال ‪ ۱۹۹۸‬هيچگونه ارتباطي با آنها نداشته است .

تذکر جدي لاريجاني به دولت درباره تخلف از قانون بودجه؛ همين روزها

mohamadmashadi — Sat, 13 Sep 2008 23:30:18 GMT

علی لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی، درباره تخطی از اجرای قانون بودجه به دولت تذکر خواهد داد.

به گزارش "الف"، پس از آنکه نمایندگان دولت در جلسه مشترک مجلس و دولت، نتوانستند درباره تخطی دولت از قانون بودجه مصوب مجلس توضیحات قانع کننده ارایه کنند و آقای محمدرضا رحیمی، معاون حقوقی و پارلمانی رییس جمهور، به حالت قهر این جلسه را ترک کرد، علی لاریجانی رییس مجلس شورای اسلامی، همين روزها، نسبت به تخطی دولت از اجرای قانون بودجه تذکر خواهد داد

بنابراین گزارش، جلسه مشترک مجلس و نمایندگان دولت پس از آن برگزار شد که رضا عبداللهی رییس کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس طی نامه‏ای به لاریجانی اعلام کرد که بنابر بررسی‏های این کمیسیون، نحوه اجرای بودجه 1387 به گونه‏ای است که با مفاد قانون مصوب مجلس شورای اسلامی و برخی قوانین و مقررات مربوط مغایرت دارد.

عبداللهی یادآور شد، اگرچه هیات وزیران طی مصوبه‏ای اقدام به اصلاح بندهای 1 و 2 ضوابط اجرایی بودجه نمود، اما اقدامات بعدی نشان داد که اصلاحات صورت گرفته صرفا شکلی است.
عبداللهی در توضیح شکلی بودن این اصلاحات به نامه معاون بودجه معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور اشاره کرد که بر اساس آن کماکان 39 دستگاه به عنوان دستگاه اجرایی ملاک اجرای قانون بودجه قرار گرفته و مصوبات مجلس شورای اسلامی مبنی بر وجود 262 دستگاه به عنوان دستگاه اجرایی و آثار حقوقی آن نادیده گرفته شده است.

اردیبشهت ماه امسال نیز پس از اظهار نظر مركز پژوهش‌ها و هيات تطبيق مصوبات غلامعلی حداد رئیس پیشین مجلس بر اساس اصل 138، طی نامه‏ای به رییس جمهور خواستار اجرای قانون مصوب مجلس برای افزایش تعداد ردیف های قانونی بودجه 87 از 39 به 262 ردیف شده بود.
این اقدام حدادعادل پس از آن صورت گرفت که كمیسیون تلفیق مجلس با مبنا قرار دادن قوانین موضوعه و برای رعایت اصول قانون اساسی و با در نظر گرفتن رویكرد دولت در تدوین بودجه، تعداد دستگاه های اجرایی را از 709 دستگاه به 262 دستگاه كاهش داد و شورای نگهبان نیز با تأیید آن، قانون بودجه كل كشور را برای اجرا به دولت فرستاد، اما دولت با تصويب ضوابط اجرايي و برگشت به پیشنهاد اولیه خود، تعداد ردیفهای دستگاه های اجرایی را به 39 تغییر داد.

در همین زمینه، سازمان بازرسی كل كشور نیز طی نامه ای به دولت اعلام کرد، هر چه سریعتر نسبت به اصلاح ضوابط اجرای بودجه اقدام كند و در غیر این صورت، براساس اصل 170 قانون اساسی این سازمان ابطال این ابلاغیه را از طریق دیوان عدالت اداری پیگیری خواهد كرد

اسامی اصلی بخشی از نامداران ایران و جهان

mohamadmashadi — Sat, 13 Sep 2008 14:54:18 GMT

نادر شاه ( نادرقلي)

افلاطون ( آريستو كلس)

تروتسکي ( لو داويدوويچ برونشتاين)

عطار نيشابوري ( فريد الدين ابوحامد)

لنين ( ولاديمير ايليچ اوليانف)

ارد بزرگ ( مجتبي شرکا)

سعدي ( مُصلِح الدين مُشرف بن عَبدُالله)

ابوعمار ( ياسر عرفات)

شهريار ( محمدحسين بهجت تبريزي)

امير کبير ( تقي فراهاني)

م. اميد ( مهدي اخوان ثالث)

آرشيل گورکي ( وستانيک مانوک آدويان)

نيما يوشيج ( علي اسفندياري)

جان وين ( ماريون موريسون)

ملک الشعرا ( محمدتقي بهار)

عبدالکريم سروش ( حسين حاج فرج الله دبّاغ)

کيتارو / ماسانورى تاکاهاشى)

کمال الملک ( محمد غفاري)

پروين اعتصامي ( رخشنده اعتصامي)

ستارخان ( ستار قره‌داغي)

باقرخان ( باقر تبريزي)

تيتو ( جوزپ بروز)

بزرگ علوي ( مجتبي علوي)

مارک تواين ( ساموئل لنگهورن کلمنس)

گوهر مراد ( غلامحسين ساعدي)

استالين ( يوسف ويساريونوويچ ژوگاشويلي)

حافظ ( شمس الدين محمد شيرازي)

چارلي چاپلين ( سِر چارلز اسپنسر چاپلين)

ارتباط مستمر مناطق آزاد و ويژه اقتصادي با يكديگر

mohamadmashadi — Sat, 13 Sep 2008 00:07:18 GMT

صلاحی اعلام کرد:
ارتباط مستمر مناطق آزاد و ويژه اقتصادي با يكديگر
تهران - خبرگزاری اقتصادی ایران
اکونیوز: مشاور رييس جمهور در امور مناطق آزاد و ويژه اقتصادي گفت: مناطق آزاد و ويژه اقتصادي كشور، ارتباط مستمر و تنگاتنگي با يكديگر داشته باشند.

به گزارش خبرگزاری اقتصادی ایران به نقل از روابط عمومي حوزه مشاورت رييس جمهور در امور مناطق آزاد، "محمود صلاحي" در مراسم امضاء تفاهم نامه بين منطقه آزاد كيش و منطقه ويژه اقتصادي سرخس، در محل دبيرخانه اين حوزه گفت: مناطق آزاد و ويژه اقتصادي هر كدام از امكانات، توانمندي‌ها و مزيتهاي خاصي برخوردارند و مي‌توانند با بررسي كارشناسي از اين امكانات به نفع يكديگر بهره بگيرند.

وي در ادامه اين مراسم پيشگامي منطقه ويژه اقتصادي سرخس در اين زمينه را قابل تقدير و نمونه‌اي از اقدام‌هاي ارزنده در سال نوآوري و شكوفايي خواند و گفت: بررسي كارشناسي راهكارهاي اجرايي كردن مفاد تفاهم نامه و ارايه نتايج آن در فاصله‌هاي شش ماهه موجب افزايش انگيزه و دقت در پياده كردن مفاد آن خواهد شد و دبيرخانه حوزه مشاورت رييس جمهور در امور مناطق آزاد و ويژه اقتصادي پس از گذشت زمان معقولي پيگير نتايج اين تفاهم نامه ها خواهد بود.

مديرعامل منطقه ويژه اقتصادي سرخس نيز با اشاره به موقعيت ويژه اين منطقه و امكانات گسترده ريلي، فرودگاهي و زميني منطقه براي ايفاي نقش در ترانزيت كالا از مناطق آزاد ايران در حاشيه درياي عمان و خليج فارس به كشورهاي مشترك المنافع و آسياي ميانه، گفت: منطقه ويژه اقتصادي سرخس پيشتر تفاهم نامه‌هايي را در اين زمينه‌ها با مناطق آزاد چابهار و قشم امضاء كرده و همكاريهاي گسترده‌اي را با اين مناطق انجام مي‌دهد و اميدواريم با امضاء اين تفاهم نامه بتوانيم از جاذبه‌هاي گسترده توريستي جزيره كيش براي جذب جهانگردان كشورهاي آسياي ميانه به اين جزيره با استفاده از امكانات منطقه ويژه اقتصادي سرخس استفاده كنيم.

عليپور در ادامه با اشاره به صرف ‪ ۷۰۰ميليارد ريال جهت ايجاد زيرساختها در منطقه ويژه اقتصادي، امضاء تفاهم نامه‌هاي متعدد جهت تاسيس كارخانه و صنايع گوناگون در منطقه را نتيجه اقبال سرمايه‌گذاران به اين منطقه و امكانات و مزيت‌هاي آن قلمداد كرد و گفت: در حال حاضر مراحل نهايي عقد قرارداد براي تاسيس چند پالايشگاه و نيز يك كارخانه مونتاژ اتوبوس با مشاركت سرمايه‌گذاران خارجي در حال انجام است.

طبق اين تفاهم نامه كه در ‪ ۴ماده تنظيم و به امضاء عليپور مديرعامل سازمان منطقه ويژه اقتصادي سرخس و نيز امامي مشاور مديرعامل منطقه آزاد كيش رسيد، دو منطقه در زمينه ايجاد تسهيلات لازم براي بازرگانان و صاحبان صنايع هريك از مناطق، ايجاد تسهيلات لازم براي صاحبان صنايع تبديلي جهت فرآوري و پردازش كالا، ايجاد تسهيلات لازم جهت ترانزيت كالا، صادرات مجدد و صادرات كالاهاي توليدي در دو منطقه، بررسي راهكارهاي گسترش صنعت گردشگري، مبادله گردشگران منطقه و جلب و جذب گردشگران كشورهاي آسياي ميانه همكاري خواهند كرد

احمدی‏نژاد به علی‏آبادی: افشا کن

mohamadmashadi — Thu, 11 Sep 2008 23:52:18 GMT

رئیس‌جمهور کشورمان در نامه‌ای به رئیس سازمان تربیت بدنی دستور داد با تشکیل هیئتی متشکل از صاحب‌نظران و دانشگاهیان علل و عوامل نتایج دور از انتظار ورزشکاران در المپیک پکن بررسی شود.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری متن کامل نامه دکتر محمود احمدی‌نژاد به این شرح است:

جناب آقای مهندس علی‌آبادی

معاون محترم رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی

سلام علیکم

گرچه طی سال‌های اخیر مجموعه ورزشی کشور از حرکتی شتابان و اصولی و رو به رشد برخوردار بوده است ولی نتایج دور از انتظار ورزشکاران در المپیک، بررسی دقیق علل و عوامل آن برای برنامه‌ریزی دقیق‌تر و جبران آن در آینده را ضروری ساخته است.

در حالی که همه‌گونه امکانات برای پیشرفت ورزشی و فتح قله‌های قهرمانی آماده شده است هماهنگی کامل با برنامه و تجمیع و هم‌افزایی همه توانمندی‌ها، استفاده از ظرفیت‌های علمی و همه استعدادهای کشور و حرکت پایه‌ای، بیش از گذشته باید مد نظر قرار گرفته و عملیاتی شود و از ناهماهنگی‌ها و کارهای غیرعالمانه و یا دخالت‌های غیرمسئولانه و غیرتخصصی و تخریب‌های تبلیغی و غیراخلاقی به طور جدی جلوگیری شود.

یادآوری می‌نماید که متوسط استعداد جوان ایرانی همانگونه که در افزایش سهمیه المپیک و در هفته‌های اخیر در کاراته، والیبال و بسکتبال و روزانه در صدها عرصه علمی و فنی و فرهنگی مشاهده می‌کنیم شایسته حضور در میادین بزرگ و افتخارآفرینی مستمر است.

لازم است با تشکیل هیئتی متشکل از صاحبنظران و خبرگان و دانشگاهیان دلسوز و کارآمد نسبت به بررسی وضع موجود و رفع ضعف‌ها و موانع و ایجاد هماهنگی کامل بین بخش‌های گوناگون دست‌اندرکار برای حضور درخشان‌تر در میادین آینده اقدام و به صورت مرتب گزارش آن را به ملت شریف و اینجانب اعلام نمایید.

از خداوند متعال توفیق و سرافرازی همه دست‌اندرکاران و جوانان برومند ایران اسلامی را مسألت دارم.

محمود احمدی‌نژاد

شیوخ خلیج‏فارس چگونه دلارها راخرج می کنند؟

mohamadmashadi — Thu, 11 Sep 2008 19:48:18 GMT

منبع: اکونومیست
مترجم: حسنعلی‏اله بيگی (با تشکر از روابط عمومی شرکت تجهیزات دریایی ایران)

یادآوری الف: مرور تجربه های افتصادی دیگر کشورها، یکی از موضوعات مورد علاقه نخبگان و اهل نظر برای مطالعه است. قبل از مطالعه تجربه های اقتصادی دیگر کشورها نباید فراموش کرد که اولا برای مقایسه موفقیت یا ناکامی اقتصادها، باید ملاکهای بسیار متنوع و پیجیده موثر بر توفیق یا ناکامی هریک هر آنها را در نظر بگیریم و بعد قضاوت کنیم ثانیا هنگام مطالعه چنین متونی بجای تحت تاثیر قرارگرفتن از پیشرفتهای دیگر کشورها یا ملامت خود، بهتر است ریشه های واقعی پیشرفت دیگران را تحلیل کرد.

در مورد خاص کشورهای حاشیه خلیج فارس یکی از موارد مهم قابل توجه، وضعیت این اقتصادها در رتبه بندی جهانی سهولت کسب و کارها است. لازم به یادداوری است بر اساس گزارش بانک جهانی در سال 2008، عربستان سعودی در میان 181 کشور جهان رتبه شانزدهم از نظر سهولت کسب و کارها ور از نظر شاخص سهولت ثبت دارایی اشخاص، بهترین کشور دنیا است. رتبه سایر کشورهای حوزه خلیج فارس از نظر شاخص سهولت کسب و کار عبارت است از: بحرین هجدهم، قطر سی و هفتم، امارات چهل و ششم، کویت پنجاه و دوم و عمان پنجاه و هفتم. رتبه کشورمان در این رتبه بندی جهانی، صدو چهل و دوم است.

از منطقه خلیج (فارس) گزارشات بسیاری درباره معماری های پرآوازه شنیده و خوانده می شود - برج هایی فراتر از ارتفاع 600 متر، سر به آسمان می سایند،‌ هتل هایی كه در زیر آب دریا معلق خواهند بود. در این صورت، تعجبی ندارد اگر متوجه پژواك آرام "مركز پر درخشش درمان دیابت"،‌ وابسته به "امپریال كالج لندن" ، در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی نشویم. ساختمان این مركز از صفحات آلومینیومی، با الگویی الهام گرفته از شكل هندسی یك كریستال انسولین و مشبك كاری به سبك "مُشَربیّه"(Musharabiya)، یادگاری از تاریخ گذشته منطقه، تزیین شده است.

این بیمارستان، تأسیس سال 2006، اكنون پذیرای مراقبت و مداوای 6000 نفر بیماری است كه یك سلسله آزمایشات و معالجات را طی یك جلسه ویزیت، از سر می گذرانند. تقریباً 20 در صدِ جمعیت بومی امارات متحده از دیابت رنج می برند،كه از این نظر، بعد از كشور جزیره ایِ "نائورو"(Nauru) در جنوب اقیانوس آرام، دارای رتبه دومِ جهانی است. سه كشوری كه در این رتبه بندی بعد از امارات قرار می گیرند سه عضو دیگر از اعضاء GCC ، یعنی عربستان سعودی (16.7%)، بحرین‌ (15.2%)، و كویت (14.4%) می باشند.

این بیماری، نتیجه ناخوشایند دگرگونیِ اقتصادی این منطقه می باشد. قبل از سال 1961، ابوظبی فاقد حتی یك جاده تسطیح شده بود. از آن زمان تا بحال، این امرنشین از تحول شگفت انگیزی برخوردارگردیده است - از "صید مروارید" به "امور صنعت نفت" ، از "سوق= بازار در فضای باز" به "مركز خرید=Mall " و از "شن و ماسه" به " شیشه". این ثروت و رفاه با خود شیوه زندگیِ پشت میز نشینی و كم تحركی و رژیم غذاییِ سرشار از گلوكز را به ارمغان آورده، كه شاید موجبِ فعال شدن استعداد و زمینه ژنتیكیِ بیماری دیابت در اعراب شده است. مشتری های فروشگاه های بزرگ در دوبی از جانب یك باشگاه ورزشی و پیاده روی، بنام "Mall Workers" ، در مجاورت مراكز خرید، دعوت به نام نویسی می شوند، كه تضمین می دهد، ثبت نام شدگان بیش از ارزش كارت اعتباریِ خود از تمرینات بدنی و ورزش های ارائه شده بهره مند خواهند شد.

"بیماری دیابت" استعاره مناسبی از مشكلات فعلی كشور های GCC است. ساختارهای تولیدی و مالی منطقه تلاش می كنند دلارهای نفتی را جذب نمایند – همانند اندوخته شدن ِ گلوكز در جریان خون. مخاطراتِ فراروی این سازمانها، از نظر اقتصادی، هم ارزِ نارسایی كلیوی، در بیماران دیابتی می باشد: تورم، بخش غیرنفتی میان تهی، ‌ نیروی كار جوان و رو به رشد و نیازمندیِ دائمی به كارگران خارجی برای تكمیل و اجرای امور.

شش ملت عضو GCC ، كه قطر و عمان را نیز در بر می گیرد، طبق اطلاعات ارائه شده توسط مؤسسه بین المللی امور مالی(IIF) ، در سال 2007 ، از طریق صادرات نفت 381 و گاز 26 میلیارد دلار عایدات داشته اند.

براساس برآورد "مؤسسه جهانیِ مك كینزی"، اگر بهای نفت در حدود بشكه ای 100 دلار ثابت بماند، این كشور ها تا سال 2020 از این درآمد تصاعدیِ غیرمنتظره تقریباً 9 تریلیون دلار گردخواهند آورد: مبلغ هنگفتی متناسب با بنیه مالی كشور های مزبور، كه در سال 2007 تولید ناخالص داخلیِ مركبی بالغ بر 800 میلیارد دلار داشته اند.

البته تمام این ثروت كلان جذب نمی شود ."IIF" تخمین می زند، این كشورها در سال 2007 به حجم سهام دارایی های خارجی خود 215 میلیارد دلار افزوده اند. این اندوخته میان بانك های مركزی منطقه،‌صندوق های مالی مستقل و سلاطین و حكام ثروتمند كشور های مزبور تقسیم می شود. براساس برآورد"IIF" ، تا پایان سال گذشته این اندوخته ها بالغ بر 1.8 تریلیون دلار، و طبق نظرِ "براد سِتسِر" (Brad Setser) از "شورای روابط خارجی"(Council on Foreign Relations) و "راشل زیِمبا"(Rachel Ziemba) از مؤسسه "آر جی ای مانیتور"(R G E Monitor) رقم 4/2 تریلیون دلار دقیق تر است.

این قدرت اقتصادی نگرانی هایی را برانگیخته، ‌بخصوص كه بعضی ازصندوق های كوچكتر، افزون بر سپرده های بانكی، اوراق قرضه دولتی و خرید سهامِ در وضعیت اقلیت، در سرمایه گذاری های نه چندان گمنامی دست به معاملات مخاطره آمیزی زده اند. در ماه مارس، دولت ابوظبی طی نامه هایی خطاب به وزراء اقتصاد و دارایی كلیهكشورها، انگیزه ها و دلایل سرمایه گذاری های خود را تشریح نمود. در نامه مزبور توضیح داده شده بود كه صندوق های موجود در این كشور، صرفاً در رابطه با افراد متمول فعالیت دارند.

این ادعایی معقول و موجه است. بنا به تلقی آقای "ستسر" و خانم "زیِمبا"، اگر كشورهای حوزه خلیج‌(فارس) اكنون یك ابرقدرت اقتصادی به حساب می آیند، پس قدرت پیش رانش آنرا نیز داشته اند. مازاد دلار های آنها بیش از‌ آنكه با تدبیر قبلی باشد،‌تصادفاً اندوخته شده اند. دولت های منطقه، كه از بهای ارزان نفت،در دهه1990 خاطره ناخوشایندی دارند، در باورِ دوام قیمت های بالای نفت،دیرانگیز بودند. و لذا حجم عایدات نفت از تواناییِ این كشورها در بكارگیری آن پیشی گرفت.

لیكن، رفته رفته تمایلات میهنی كشورهای مزبور كار خود را كرده و رسیدگی به مال ومنالِ به چنگ آمده، آغاز شد. طبق اصلاع رسانی نشریه "مید"، شش عضو GCC پروژه هایی به ارزش 9/1 تریلیون دلار را اعلام و یا آغاز كرده اند، كه 43% بیش از سال قبل     می باشد. عظمت و ابهت سرمایه گذاری های خارجی كشورهای خلیج‌(فارس) ممكن است كنجكاوی و نگرانی هایی را برانگیزد. اما آنچه بیشتر قابل توجه می باشد، مقدار بودجه ای است كه این دولت ها اكنون سعی می كنند صرف كشورهای خود نمایند.

خیابان عریضی در بیابان

احتمالاً هیچ كس دوبی را به اتهام اندوختن ثروت خود، به جای به رخ كشیدن و جولان دادن با آن، موردسرزنش قرار نمی دهد، زیرا برای افرادی كه هتل های پنج ستاره آنهارا راضی نمی كند، هتل بادبان شكلِ "برج ال عرب"، تنها هتل هفت ستاره دنیا را پیشنهاد می كند. میهمانان بوسیله بالگرد یا رولزرویس به هتل وارد می شوند، در اتاق های خود تلویزیون های 42 اینچ پلاسما تماشا می كنند، و از بین 13 متكای موجود، برای خوابیدن، بالش مناسب را انتخاب می نمایند.

دوبی با استفاده از ثروت خود نمایشگاهی از جنبه های رفاه و آسایش را ایجاد كرده، چرا كه اقتصاد این امیرنشین در حال حاضر روی افراد پولدارِ خراّج حساب باز كرده است. با مالكیت فقط درصدِ اندكی از ذخائر نفت امارات متحده عربی، دوبی در ایجاد زمینه و جلب دیگران به مشاركت در سرمایه گذاری، كاركشته و صاحب تجربه شده است. اكنون كه همسایه های محتاطتر، همچون عربستان سعودی و ابوظبی، مشتاق سرمایه گذاری بیشتر در وطن خود هستند، هنر جسارت و تهور را از دوبی می آموزند.

كمتر استاد راهنمایی مفیدتر و خبره تر از شركت "اِعمار" (Emaar) می توان یافت- یكی از سه شركت بزرگِ گستران گرِ (به عبارتی بساز و بفروش) دوبی این شركت بجهت دست اندر كار بودن در ساخت "برج دوبی"، مرتفع ترین برج دنیا، شهره خاص و عام است. در سال 2006، فعالیت جنبی این شركت در عربستان سعودی - در ساخت یك كلانشهر در ساحل دریای سرخ، 100 كیلومتری شمال شهر جده- اضافه درآمدی معادل 55/2 میلیارد ریال (680 میلیون دلار)برای آن به ارمغان آورد. "شهر اقتصادی ملك عبداله" (King Abdullah Economic City = KAEC) (مقرر شده در سال 2016 تكمیل گردد.) در خود بیش از دو هزار كارخانه و جمعیتی معادل دو میلیون نفر را جای خواهد داد. استراحتگاه های آن دارای 22500 اتاق خواهد بود، و بندرگاه آن، بندر اسلامی جده را،‌كه سالانه محموله هایی معادل 20 میلیون واحدكانتینر های 20 فوتی و 300 هزار نفر زائرِ عازم مكه را می پذیرد و جابجا می كند، تحت الشعاع قرار خواهد داد.

طی شكوفایی اخیرِ بهای نفت، به فرمان دولت، شهر های جدیدی، همچون "یَنبُع"(Yanbu) و "جوبَیل"(Jubail) به وجود آمدند. اما "اِعمار" ثروت خود را از بركت سرمایه گذاران محلی، در یك پیشنهاد فروش عام سهام با تعهد زائد(oversubscribed) گردآوری نموده است.]سهام در این اصطلاح بدین معناست كه بیش از مقدار عرضه، تعهد شده اند[یكی از منتقدان امور اقتصادی می گوید، یك چنین "غوغا و جار و جنجالِ بازار سهام" برای عربستان تازگی داشت. در حقیقت، بخش خصوصی پیش از این هرگز ساخت و ساز شهری در این حد و اندازه را در دست اقدام نداشته است.

در بالای دروازه ورودیِ كارگاه، عكسی از ملك عبداله آویزان شده كه با رأفت به پایین نگاه می كند. این گذرگاه سرپوشیده مشعر است بر ابتدای یك جاده 17 كیلومتری با درختان نخلی كه قادر نیستند منطقه خالی و خاكیِ كیلومترها گسترده در هر دو طرف جاده را بپوشانند. شن و ماسه ای كه توسط باد جابجا می شود، در طول این جاده تشكیل برجستگی های سرعت گیر مانندِ طبیعی را می دهد. در جایی كه جاده به دریا می رسد، عملیات ساختمانی آغاز شده است. یك دستگاه كوبشگر در دریاكنار، آبشاخه ای را ایجاد نموده و قلوه سنگ ها را تلق و تلوق كنان از طریق لوله ای به درون دریا سرازیر می كند. كارگر ها فرصتی را بدست می آورند و به نماز می ایستند، و همچون درختان نخل كه در برابر باد تكان می خورند، در پیشگاه خداوند سرِ تعظیم فرود می آورند.

شركت اِعمار سرمایه خود را با پیش فروشِ(off-plan) املاك و مستغلات رویایی (یعنی، قبل از اینكه ساخته شوند) بدست می‌آوَرَد، و عایدات حاصل را در راستای تبدیل "نقشه ها" به "واقعیت" بكار می گیرد. این الگو، از بركت ویژگیهای برازنده نشان تجارتیِ "اِعمار" و عملكرد دولت، در دوبی بخوبی قابل اجرا و اثرگذار است. در عربستان سعودی،خریداران محتاط ترند و هیئت دولت خیلی كاربُر و زیرك نیستند. شركت اِعمار اخیراً موافقت كرده كه مكانی صنعتی را به یك شركت سعودی- فرانسویِ سازنده مواد لیزانه (Lubricants) و یك سرمایه گذاریِ مشتركِ آلومینیوم سازی، از ابوظبی و دوبی اجاره دهد. اما پادشاه عربستان در بازدیدی كه در ماه اوت سال گذشته، از كارگاه ساختمانی مزبور بعمل آورده بود، بنظر می رسید از پیشرفت كار خیلی راضی نبوده است. موعد مقررِ پایان پروژه، از سال2026 به 2016 تغییر یافت. در فوریه سال جاری، ایجاد یك منطقه صنعتی خیلی بزرگتر بنام "شهر سُدَیر"(Sudair City) كه اكثر بودجه آن توسط دولت تأمین خواهد شد، به اطلاع همگان رسید.

شركت اِعمار با یك افزایش هزینه دیگر، كه در سرتاسر منطقه همه جاگیر است، نیز، رویاروی می باشد : صعود هزینه نیروی انسانی و مواد و مصالح ساختمانی. سیمان، فولاد، و حتی شن و ماسه رو به گرانی است و كمبود مهندس مشهود است. تورم، در ماه فوریه به 8.7% رسید، و برای شهروندان عربستانی، كه مقامات بانك مركزی آن همچون روحانیون ِ آن جامعه محتاط می باشند، شوكی به حساب می آید. در عمان نرخ تورم به11.1% رسید كه در 18 سال اخیر بی سابقه است. در امارات و قطر، نیز، دو رقمی بودن نرخ تورم، منطقی بنظر می رسد.

در پسِ این اعداد و ارقام، سه دلیل و اجبار اقتصادی نهفته است : نخست، افزایش جهانیِ قیمت های فرآورده های اصلی، بویژه مواد غذایی، به واسطه تقاضای فزاینده و عرضه نامطلوب ومتشنج. دلیل دوم، سقوط ارزش دلار آمریكااست، كه پول در گردش تمام كشورهای خلیج (فارس)، باستثناء دینار كویت، ثابت نگه داشته شده اند. و سومین اجبار اقتصادیِ مورد نظر كمتر شناخته شده است. و آن ترقی بهای كالاهای غیرمبادله ای، عمدتاً خانه و مسكن و مكانهای اداری، كه محققاً نتیجه قابل انتظارِ شكوفایی نفت می باشد، و حتی امكان دارد به كشورهای مزبور در جذب ثروت های جدیدشان كمك نماید.

قیمت های بالای مواد غذایی حتی می تواند سخت جان ترین مصرف كنندگان را نیز به ستوه آورَد. "سامح مُصَبْحَه"(Sameh Musabha) ، كه رقابت چهار نفر از شتر های توانمندش را در زمین مسابقه شترسواری، در امیرنشین كوچك امارات، یعنی رأس الخیمه به نظاره نشسته، می گوید، هزینه علوفه مرغوب برای شترها، طی هشت ماه، بیش از دوبرابر افزایش یافته است. و اضافه می كند، "در حال حاضر همه چیز گران است. در" "مركز خریدِ دو-درهم"" (Two-Dirham Plaza) ، در همین نزدیكی، الان قیمت اقلام بسیاری 5 برابر شده است."

در عین حال، سقوط ارزش دلار قیمت بسیاری از اقلام وارداتی را ، كه بر حسب واحد های پولیِ غیر دلاری فاكتور می شوند، نیز بالا برده است. كارگران خارجی شدیداً گله مندند، پولی كه در حوزه خلیج فارس بدست می‌آورند، وقتی برای خانواده شان ، به هندوستان، پاكستان یا انگلستان می فرستند، خیلی كمتر از قبل كفاف معیشت آنها را می دهد. تثبیت نرخ برابری ارز، بانكهای مركزی كشورهای GCC را وادار كرده دنباله رو بانك مركزی دولت فدرال آمریكا باشند، آنهم در موقعیتی كه شیوه و سیاست اقتصادی آنها كاملاً متفاوت می باشد.

آیا احتمال دارد پول در گردش خود را با نرخ های مستحكمتر و پر رونق تری برابریِ مجدد نمایند یا همه باهم ترك تثبیت نرخ خواهند نمود؟ در ماه دسامبر 2007 ، در نشستی،كشورهای GCC این ایده را رد كردند، و بر این عقیده بودند كه تعویض تركیب نرخ فعلی احتمال دارد هدف عالیِ اتحاد اقتصاد پولیِ مورد نظرِ سال 2010 را به مخاطره اندازد. و طبق اظهار نظر "جان اسفكیاناكیس"(John Sfakianakis) ، مشاور ارشد امور مالی بانك سعودی- انگلیسیِSABB ،در ریاض، اكراه عربستان سعودی از تضعیف دلار، یعنی پولِ در جریانِ نزدیكترین پشتیبانش، دلیل قوی تری برای اتخاذِ این تصمیم بوده است. اما نخست وزیر قطر بر این باور است كه پول در جریان كشورش حدود 30% كمتر از ارزش واقعی اش قیمت گذاری شده، و لذا هنوز احتمال عدم پذیرش تصمیم متخذه را برای خود محفوظ می داند.

كشتی های دَهو رؤیت نمی شوند

حتی اگر دلار از ثبات مورد نظر برخوردار بود، بی ثباتی قیمت ها در منطقه دور از ذهن نمی بود. این بدان دلیل است كه اگر قرار است كشور های خلیج (فارس) دلار های نفتی خود را جذب نمایند، مكانیسم قیمت گذاری هم بیكار نخواهد نشست.

هنگامی كه یك كشور صادر كننده مواد مولد انرژی، دلار های نفتی خود را در بانك مركزی مبادله می كند،پرداخت ها و هزینه های داخلی افزایش می یابد.

اما اگر اقتصاد داخلی مسامحه و كم كاری را پیشه خو سازد، در راستای پاسخگویی به تقاضاهای جدید و فزاینده برای كالا و خدماتِ بیشتر، نمی تواند معجزه نماید. در عوض، قیمت ها ، متناسب با قیمت كالاهایی كه از خارج وارد می شوند،‌افزایش می یابد. طبق مطالعات انجام شده توسط سه نفر از اقتصاددانان "صندوق بین المللی پول"(IMF) ، دو برابر شدن بهای نفت، در نهایت،نسبت به كالاهای قابل مبادله، منتج به افزایشِ 50 در صدیِ بهای كالا های غیرقابل مبادله(همچون مسكن) خواهد شد.

این حالت نشان دهنده تورم می باشد. اما افزایش قیمت ها بمحض اینكه دو عملكرد مفید را به انجام رساندند، باید به تدریج نقصان یابند : عوض كردنِ مسیر تقاضا از كالاهای خارجی ، و افزایش ارائهكالا و خدماتی كه باید در داخل كشور تولید شوند.

این اقتصاد كلان در سرتاسر امارات متحده عربی اثربخش و قابل رؤیت است. در خور قدیمیِ دوبی، كشتی های ته پهنِ "دَهو" كه در ردیف چهارتایی مهار شده اند، در پشت محموله های انباشته شده در بارانداز، از نظر دور و غیرقابل رؤیت مانده اند. قطعات یدكی خودرو از آلمان، تمرهندیِ بدون هسته از میانمار و برنج باسماتی از پاكستان، توسط جرثقیل های كوچكِ ساخت چین، در حال تخلیه شدن می باشند. در همین اثنا، هزینه مسكن، یعنی خدماتی كه باید در محلِ تولید به مصرف برسد، در حال افزایش شدید است. در دوبی در سال 2006 اجار بها 30% و در 2007 مجدداً 17% افزایش یافته است. دولت سعی كرده در سال جاری افزایش اجاره بها را در حد 5% ثابت نگه دارد، اما صاحبان مسكن، مستأجرهارا به هربهانه و دستاویزی بیرون كرده و موقع اجاره مجدد، 30 تا 40% افزایش اجاره بها را اِعمال می كنند. اجاره بهای ساختمانهای اداری و بازرگانی در دوبی، اكنون تقریباً معادل اجاره بهای چنین مكان هایی در قلب "مانهاتان ِ" نیویورك می باشد.

شترچران جوانی از بنگلادش

برخی از كالا و خدمات را نمی توان وارد نمود، اما نیروی كار مورد نیاز برای تولید آنها قابل وارد كردن می باشد. در كشور های خلیج‌(فارس)، مهاجرت در ثبات اقتصاد كلان، تقریباً همچون ابزاری به كار گرفته شده، ‌و دستمزدها را در حالت متعادل نگه می دارد. افراد جوان كم سواد و ناوارد از مناطق روستائی پاكستان توسط خطوط هواپیمایی به ریاض، پایتخت عربستان سعودی وارد می شوند، كه در گذرنامه های خود بجای امضاء از اثر انگشت استفاده نموده اند. از روی گردونه چمدان ها، محموله های پرتقالی را كه با خود آورده اند برمی دارند تا قبل از یافتن شغلی، همچون رانندگی كامیون تا كار در كارخانه های سراسرِ پادشاهی، آنها را فروخته و گذران ِ زندگی نمایند. در دوبی كارگرانی از جنوب آسیا، در اتوبوس های زرد رنگی كه كودكان آمریكایی را در ایالات متحده به مدرسه       می برند، از قرارگاه های كارگریِ ایجاد شده در صحرا تا محل كارشان آمد و شد می نمایند. در كارگاه های ساختمانی، كارگران با نشان هایی نصب شده بر جلو سینه، با صف در حركت بسوی كار هستند.

كشور های خلیج (فارس) مدتهاست پذیرفته این صفِ كارگران خارجی پایان ناپذیر است. اما بعضی از شركتهای ساختمانی اكنون تلاش می كنند نیروی انسانی كمربسته و در دسترس بیابند. كارگران این جرأت را پیدا كرده اند كه تقاضای دستمزدهای بالاتر و بهتری بنمایند. در هجدهم ماه مارس صدها كارگر در امیرنشین شارجه، در اعتراض به میزان دستمزدهای پرداختی، در یك اردوگاه كارگری خودرو ها و ساختمانهای اردوگاه را به آتش كشیدند. در ماه فوریه 45 نفر از بنّاهای هندی به اتهام اعتراضات خشونت آمیز به زندان و اخراج از كشور محكوم شدند.

مهاجران بعضاً از طرف كشور های خود حمایت می شوند. دولت هندوستان از دولت بحرین برای شهروندان شاغل خود در آن كشور تقاضای پرداخت حداقل دستمزد قانونی را كرده بود، كه این درخواست باعث رنجش شدید دولت بحرین گردید. اما خودِ بحرین در بهسازیِ بازار نیروی كار، كه در راستای گرانتر كردن نیروی كار خارجی طراحی گردیده، پیشقدم شده است. از اول جولای شركت ها موظف خواهند بود در برابر استخدام هر كارگر خارجیِ ثبت شده در دفاترشان، ماهانه ده دینار (26 دلار) عوارض بپردازند،‌ باضافه مخارج اخذ روادید،معادل 200 دینار (520 دلار) برای هر كارگر خارجی.

این عملكرد ضد و نقیض نسبت به كارگران خارجی در سراسر كشورهای GCC اِعمال می شود. متولین بومی این كشورها مایلند از منافع و فرآورده های حاصل دسترنج كارگران مهاجر بهره مند شوند، اما از طرفی دوست ندارند با رقابت هایی كه مهاجران عامل آن هستند روبرو گردند. 60 درصدِ كارهای خصوصی در منطقه GCC توسط خارجی ها انجام می شود ( در امارات بالای 90%). حتی آقای‌"مصبحه" پیشگفته، برای چرای شترهای خود یك شاگرد جوان ِ اهل بنگلادش را به استخدام درآورده است.

در عوض، بسیاری از اتباع این كشورها در جستجوی مشاغل دولتی و قرار گرفتن در فهرست حقوق بگیران ِ رو بتزاید دولتی هستند، كه بودجه آن بوسیله دلار های نفتی تأمین می شود. اما میدان های نفتی بحرین در حال ته كشیدن و خشك شدن بوده و مخازن عمیق عربستان بین جمعیت بسیارش‌(25 میلیون نفر)] كه سریعتر از درآمدهای نفتی آن كشور، در حال رشد است[به نسبت ناچیزی توزیع می شود. این كشور با فقر خیلی بیگانه نیست. در بخش قدیمی جده، خانه های مرجانی زیبا روبه ویرانی گذاشته اند. زنان سالخورده نظرِگربه های ولگردی را كه در ظروف زباله شهر در جستجوی پس مانده مواد غذایی هستند، به خود جلب می نمایند.

دولت های سعودی و بحرینی از عهده استخدام هر شهروندِ جویای كار برنمی آیند. اما "دستمزدهای حاصل از دلار های نفتی" هنوز سایه بلند خود را گسترده، و انتظارات و هزینه های فزاینده زندگی را باعث گردیده است. در جاهای دیگر دنیا، بخش خصوصی در راستای جذب نیروی كار ، با دولت رقابت نموده و پرداخت های قابل مقایسه ای را پیشنهاد می كنند. اما در كشور هایGCC صاحبان مشاغل خصوصی به جای این كار، مهاجران را به كار می گیرند. این رویكرد، بسیاری از سعودیها و بحرینی ها را در بلاتكلیفی قرار می دهد. آنها نه می توانند روی مشاغل دولتی حساب باز كنند، و نه به دستمزدهای پایینِ بخش خصوصی قانع می باشند.

افراد بیكار و بیعارِ دارای گواهینامه

طبق برآورد مؤسسه "مك كینزی"، ساختار تولیدی و مالیِ GCC ، برای استخدام تمام شهروندان جوانِ فارغ التحصیلِ دبیرستان ها و دانشگاه های خود، نیازمند ایجاد سالانه 280 هزار شغل می باشد. اما علی رغم داشتن كوچكترین نسبت تقریبیِ تعداد دانش آموز به تعداد معلم درجهان، بسیاری از فارغ التحصیلان با اندك مهارتهای مورد نیازِ بازار كار، وارد جامعه می شوند. یك واكنش در برابر معضل اشتغال ، وادار كردن شركت ها به استخدام شهروندان می باشد. یعنی تحمیل سهمیه ای تحت عنوان "عمانی كردن"(Omanisation) و یا "سعودی كردن"(Saudi-isation) ( جایگزین كردن بیگانگان با پرسنل تعلیم دیده عمانی / عربستانی). اما این اقدام، وجدان كارِ نیروهای محلی و روحیه مهاجرین را تضعیف می كند. براساس برآورد "مك كینزی" 25 درصد كاركنان بومی در بحرین، عربستان و امارات متحده برای حضور و پذیرش كار كوتاهی می كنند.

واكنش دیگر به این مشكل، ترویج صنایع جدید ( سوای صنعت نفت،كه تعداد بسیار قلیلی را استخدام می كند، و ساخت و ساز، كه دستمزد بسیار ناچیزی را می پردازد.)     می باشد. عربستان سعودی در زمینه خصوصی سازیِ مخابرات و آزادسازی خطوط هواپیمایی و راه اندازی خدمات مالی - اقتصادی، پیشرفت هایی داشته است. همچنین، این كشور، به شهر های اقتصادی خود بسیار امیدوار است، كه "شهر اقتصادی ملك عبداله =KAEC " یكی از 6 شهر از این نوع می باشد. بعضی دیگر از این قبیل شهرها عبارتند از : "شهر دانش و اقتصاد"(Kowledge-Economic City = KEC)، در نزدیكی شهر مقدس مدینه، و دیگری شهری بنیان نهاده شده براساس صنایع فولاد، مس، آلومینیم و دیگر صنایع سنگین در "جیزان"، و شهر دیگر در ارتباط با مشاغل مربوط به كشاورزی در شهر "حایل" ، كه 90 درصد غلات و یك سوم سیب زمینی كشور را تولید می كند. قرار است در تمام این شهر ها تا سال 2020 رویهمرفته 3/1 میلیون شغل ایجاد شود.

متأسفانه طرح های دگرگون سازی منطقه، فاقد تنوع و تمایز زیادی می باشند. به عنوان مثال، علاوه بر دو كارخانه ذوب آلومینیوم، كه از قبل در دوبی و بحرین در حال   بهره برداری هستند، بیش از یازده كارخانه دیگر از این نوع در شُرُف احداث می باشد. آقای "اسفكیاناكیسِ پیشگفته، حدس می زند كه دولت های GCC همگی از یك گروه از مشاوران، نظرات و صلاحدیدهای مشابهی را دریافت كرده اند ( كه این همه كارخانه آلومینیم سازی در دست ساخت است). در گزارشی تهیه شده توسط بانك ملی كویت آورده شده، این كشور ها در اتخاذ شیوه "من هم همینطور = تقلید از دیگران" (me-too) در توسعه صنعتی بی تقصیر نیستند، چرا كه این شیوه باعث افزایش مخاطره اضافه ظرفیت نه تنها در تولید آلومینیوم بلكه در صنعت پتروشیمی و املاك ومستغلات، نیز،    می شود.

در كشور های كوچك خلیج فارس، همچون كویت و قطر، چگونگی امور اقتصادی نسبتاً متفاوت است. عایدات سرانه سال گذشته دولت های این دو كشور به ترتیب حدوداً بالغ بر60 و 90 هزار دلار می شده است. البته، این منابع تا ابد قابل دوام نخواهند بود. اما این بدانمعنی نیست كه آنها نیازمند ایجاد تنوع در تولیدات خود هستند. بلكه با سرمایه گذاریِ درآمدهای حاصل از فروش مواد مولد انرژیِ خود در یك دامنه گسترده ای از دارایی ها می توانند زمینه های درآمد های خود را تنوع بخشند. در درازمدت، یك مجموعه دارایی های تنوع یافته متشكل از سهام، اوراق قرضه و بهادارِ دولتی و املاك و مستغلات به احتمال قوی و در هر صورت، بهتر از نفت جواب خواهد داد.

آخر و عاقبت اوضاع اقتصادی این كشورها آنچنان است كه در سال 1930، در یكی ار آثار "جان مِینارد كینِس"(John Maynard Keynes) ، با نام "امكانات اقتصادی برای نوادگان ما"(Economic Possibilities for Our Grandchildren) ، مجسم شده است. در عصر شكوفایی و فراوانیِ رفاه و ثروت، تلاش بر سرِ حصول اطمینان از اشتغال شهروندان، دستخوش چالشِ به كار مشغول كردن ِِ آنان شده است! چگونه می توان ملتی را از روآوردن به تن پروری و فرار از كار پیشگیری نمود؟

ابوظبی در حال تجربه آینده جالب توجه تری است. در ماه فوریه، اولین كلنگ "مؤسسه علوم و فن آوریِ مصدر"، به عنوان نخستین گام در نوآوریِ ترویج فن آوری های مربوط به انرژی قابل تجدید‌(از آغاز فرایند تا فرآوری و تولید)، به زمین زده شد. این نوآوری در یك "زیست شهر= شهرسبز"(eco-city) كوچك پیاده خواهد شد، كه در آن از شهروندان دعوت خواهد شد در مصرف انرژی صرفه جویی نموده و خودرو های خود را فراموش نمایند.

برق مورد مصرف مراسم كلنگ زنیِ این پروژه توسط 24 سامانه صفحات انرژی خورشیدی، در طرح های گوناگون تأمین می شد، كه هركدام را یك شركت تولیدی ساخته بود. قرار بود این شركت ها در مناقصه خدمات رسانی به این شهر رقابت نمایند. در دفتر كارگاه این پروژه، كنتور برق برعكس (روعقب) می چرخد.( یعنی نه تنها از برق شبكه شهری استفاده ای نمیشود،بلكه اضافه برق تولید خود را یا ذخیره می كند و یا به شبكه شهری وارد می كند.) و این مثالِ پیش از انتظار و مناسبی برای فرازجوییِ شهر "مصدر" می باشد كه علاوه بر تأمین برق مورد نیاز خود، تواناییِ اعطاء برق به شبكه برق رسانی كشوری را نیز دارد. در كشوری كه شدیداً مشتاق رانندگی و پای بند حفاری چاه های نفت است، طرح "مصدر" فرایندی متهورانه و شاید آرمان گرایانه باشد. این عملكرد، كوششی است كه بیش از شباهت داشتن به تنوع بخشیِ اوضاع اقتصادی، شبیه زیر و رو كردن آنست. آیا این یك كار عبث و ابلهانه است؟ مزیت ابوظبی در این راستا اینست كه این امیر نشین پول انجام این كار را دارد. و این پولی نیست كه در صورت شكست خوردن طرح مزبور، خیلی باعث نگرانی گردد%.

mohamadmashadi — Wed, 10 Sep 2008 21:33:39 GMT

مشاهیر صاحب ریش

مشاهیر صاحب سبیل

مشاهیر بدون ریش و سبیل

مشاهیر با ریش و سبیل فانتزی

ماخذ : http://aznamatanahan.blogsky.com

دانشمندان: کشف فرمول خوشبختي در ازدواج

mohamadmashadi — Wed, 30 Jul 2008 05:58:18 GMT

اگر همسران به يکديگر لبخند مي‌زنند، نوازش مي‌کنند، از يکديگر طرفداري مي‌کنند و با لحن آرام صحبت مي‌کنند، اين نشان زندگي خوب و سعادتمند است. آمريکايي‌ها با همکار آلماني خود موافقند که در ازاي هر حرف منفي و يا گوشزد و يا حتي ژست ناراحت کننده، بايد حداقل 5 کار مثبت انجام داد.

به گزارش «ريا نووستي»، دانشمندان و روانشناسان بسياري از کشورها در تلاشند که فرمول تشکيل خانواده موفق و سعادت خانوادگي را تنظيم کنند.

تاکنون سه فرمول لهستاني، آلماني و آمريکايي ارايه شده است:

لهستان: «بوگوسلاو پولوفسکي» تأکيد مي‌کند که براي ازدواج خوشبخت و بدون طلاق، تنها لازم است که مرد 1.09 برابر قدبلندتر از زن باشد. در تحقيقات انجام شده توسط اين دکتر، ششصد زن در سنين نوزده تا پنجاه سال و همسران آنها شرکت داشتند. دانشمند لهستاني با اندازه‌گيري قد آنها به اين نتيجه رسيد که فرد به طور ناخودآگاه همسري با چنين مختصاتي براي خود برمي‌گزيند و چنين پيوندهايي خوشبختي مي‌آورند.

آلمان: فرمول آلماني براي تشکيل خانواده موفق به شکل «يك به پنج» است؛ يعني به ازاي هر يك گوشزد به همسر، پنج بار بايد از او تعريف کرد. دکتر «هانس ورنر بيرهوف» بر اين باور است که تعريف از همسر، سبب تحکيم روابط شده و زندگي را رمانتيک ساخته و اجازه نمي‌دهد که شور و عشق فروکش کند. زندگي پر از رويدادهاي غير منتظره است که گاهي خوشايند نيستند، اما دقت در روابط و توجه به همسر و قدرداني از همه کارهاي خوب هيچ گاه نبايد از بين برود.

آمريکا: فرمول آمريکايي‌ها با دقت 94 درصد تعيين مي‌کند که کدام زوج‌ها خوشبخت خواهند بود. دانشمندان آن سوي آب بر اين باورند که مسأله اصلي در ازدواج، روابط عاطفي و توان حل درست و سازنده دعواهاي خانوادگي است. براي اين کار، کافي است که چند دقيقه ديد که اختلافات چگونه حل مي‌شوند. اگر در صحبت‌ها لحن خشمگين، تهديد و ناسزاگويي ديده شود، بدين معناست که اين زوج نمي‌تواند زندگي خوشبختي داشته باشند و برعکس، اگر همسران به يکديگر لبخند مي‌زنند، نوازش مي‌کنند، از يکديگر طرفداري مي‌کنند و با لحن آرام صحبت مي‌کنند، اين نشان زندگي خوب و سعادتمند است. آمريکايي‌ها با همکار آلماني خود موافقند که در ازاي هر سخن منفي و يا گوشزد و يا حتي ژست ناراحت کننده، بايد دست كم پنج بار کار مثبت انجام داد.

دانش

mohamadmashadi — Sat, 26 Jul 2008 10:21:18 GMT

عرضه مي‌شود،

کوچکترين دوربين SLR دنيا

شرکت پاناسونيک قصد دارد در ماههاي آينده کوچکترين و سبکترين دوربين تک لنزي انعکاسي با لنز قابل تعويض را ارائه دهد.شرکت "ماتسوشيتا" يا پاناسونيک که يکي از هفت شرکت بزرگ توليد کننده دوربين ديجيتال به حساب مي آيد، اعلام کرد قصد ارائه کوچکترين دوربين تک لنزي انعکاسي (SLR) با قابليتهاي بالا و وزن و اندازه کوچک را دارد.

شرکت پاناسونيک با ارائه جديدترين مدل دوربين از سري لوميکس خود اعلام کرد که دوربين DMC-G1 بيست و هفت درصد کوچکتر از دوربين DMC-L10 SLR توليدي اين شرکت بوده و وزن آن برابر 385 گرم است.

به گفته پاناسونيک بسته کامل اين دوربين جديد که فروش آن از 31 اکتبر در ژاپن آغاز خواهد شد شامل بدنه دوربين و يک لنز بوده که به قيمت 839.5 دلار به فروش خواهد رسيد. همچنين طبق برنامه ريزي اين شرکت، فروش اين محصول در کشورهاي ديگر در اواخر اکتبر و اوايل نوامبر آغاز مي شود.

بر اساس گزارش رويترز، دوربينهاي SLR گران قيمت با لنزهاي قابل تعويض از محصولاتي هستند که رشد بالا و سود فراواني را در تجارت براي توليد کنندگانشان به همراه دارند اما بسياري از افراد به دليل حجيم بودن و سنگين بودن آنها نسبت به استفاده از اين دوربينها اشتياقي از خود نشان نداده و در جستجوي نمونه هاي پر کارآمد و کم حجم تر هستند.